721. تخریب نوستالوژی ها!
مدتیه که هر روز ساعت ۶:۳۰ بعدازظهر کارتون بابالنگ دراز از شبکه ی پــ رشین تون پخش میشه. برای کسانی که میخوان بدونن، تکرارش هم ۱۰:۳۰ شب و ۱:۳۰ ظهر هست.
قسمت جالب ماجرا اینه که تمام قسمت هایی هم که توی نسخه ی ایرانی و دوبله شده، حذف یا به اصطلاح سـ انسور بوده داره نشون داده میشه و اون قسمت ها که طبعا دوبله شده نیست، زیرنویس داره.
توی کارتونی که ما دیدیم اصلا خبری از علاقه ی خاص بین جودی و جرویس پندلتون نبود. توی قسمت آخر یهو جودی فهمید جرویس همون بابالنگ درازه و پرید باهاش ازدواج کرد!
در صورتی که توی نسخه ی اصلی ذره ذره شکل گرفتن علاقه بین این دو نفر دیده میشه. این که جودی از همون اولین دیدار عاشق جرویس میشه و حتی بچه های مدرسه سربسرش میزاشتن و این گونه هاش قرمز میشد.
یا تابستون که مزرعه ی لاک ویلو بوده، جرویس هم میاد و با هم گردش میرن دو تایی و الباقی داستان.
یا ما اصلا ندیدیم اون جولیا پندلتون ِ مغرور، آویزون ِ داداش سالی بود و داداش سالی هم هی میخواست دَکِش کنه و جودی رو دوست داشت و یه عاااااااااااالمه ماجرای دیگه!
ای کاش فقط بابالنگ دراز بود. فوتبالیست ها رو یادتونه؟ یادتونه سوباسا یه عمو به اسم "جان" داشت؟ ایشون عموی سوباسا نبودن. دوست پسر ِ مادرش بودن که توی نسخه ی ایرانی تبدیل شدن به "عمو جان"!![]()
یا دو قلوهای افسانه ای! جولز و جولی اصلا خواهر برادر نبودن. یکی آسیایی و چشم بادومی. اون یکی اروپایی و بلوند! اصلا به دروغایی که بهمون گفتن فکر میکنم احساس حماقت میکنم. جولز و جولی دختر و پسری بودن که فقط همزمان بدنیا اومدن و با همدیگه یه قدرت خارق العاده داشتن که به عنوان خواهر برادر به ما قالب کردنشون!![]()
چوبین رو یادتونه؟ بعد یادتونه هیچ خبری از مادرش نبود؟ میدونید چرا؟ چون مادر محترم، بیکینی تنشون بوده، حذف شدن از کارتون!![]()
یا همین اوشـ ین که الان دوباره داره پخش میشه. میدونستین اسم فیلم اصلا "ُسال های دور از خانه" نبوده؟؟؟ اسم اصلی "سال های فقر و فحــ شا" بوده. بعد روم به دیوار، ببخشید! اوشـ ین جان هم بدکاره بودن. بعد شما تصور کن مونتاژ ایرانی چقـــــــــــــدر قوی بوده که اصلا یه ماجرای دیگه ساختن از توی فیلم!!![]()
بعد دیگه همین دیگه!
و در آخر پوزش میخوام بابت گند زدن به نوستالوژیاتون![]()
+ آهنگی که تمام روز و شب ِ این روزام شده: بیا نازی کن
منم بله! مثل خیلیاتون به یه آهنگ گیر بدم. دیگه ولش نمیکنم. اونقدر گوش میکنم تا به حالت تهوع بیفتم. بعد با خیال راحت میزارمش کنار! :|