467. یک جام و یک تینا!
خدمتتون عرض کنم که جدیدا شدیدا علاقه پیدا کردم به فوتبال دیدن! (قافیه و توازن رو داشتی؟ جدیدا و شدیدا و دیدن!!)
بـــــــــــــله! داشتم میگفتم!
اصلا این فوتبال لامصب که شروع میشه ها، منو هیچ رقمه نمیشه از کنار تلویزیون دور کرد!
و البته من پای ثابت فوتبال از همون اول اولش هستم!!
اول اولش یعنی کجا؟
اول اولش یعنی همون اول کاری که یه آهنگ مهیج داره پخش میشه. بعد بازیکن های دو تیم جلوی در رختکن دارن خودشون رو گرم میکنن. بعد کنار هرکدومشون هم یه بچه ایستاده! حرکات اون بچه ها هم جالبه. یا از ایستادن خسته شدن و هی وول میخورن یا با دهن باز به بازیکنی که کنارشون ایستاده نگاه میکنن!
بعد چند تا بچه که پرچم اون کشورها رو میارن وارد زمین میشن. بعد از اون هم بازیکن ها دست در دست اون بچه های نازنازی میان توی زمین و ردیف می ایستن. بعد سرود ملی کشورها پخش میشه و بازیکن ها که جوگیر شدن یا همراه با آهنگه، عربده میکشن. یا دستشون رو گذاشتن روی سینه شون یا اینکه ... نمیدونم! بالاخره یه حرکت وطن پرستانه انجام میدن!
دوربین روی یکی یکیشون حرکت میکنه. گاهی که دوربین کمی پایین میاد یا بچه ای که جلوی بازیکن ایستاده یه کم قد بلنده، یه کله مو هم توی دوربین دیده میشه! فقط کاش بجای قیافه های بازیکن ها، قیافه ی اون بچه ها رو نشون میدادن و دوربین از روی اونا رد میشد. چون قیافه ی بازیکنا رو همه دیدن. در ثانی تحفه نیستن که!
بعدشم اگه از من بپرسید میگم وقت این قسمت برنامه کمه. باید یه کم بیشترش کنن.
بعد از اون بچه ها به ردیف از زمین میرن بیرون و بازیکن ها شروع میکنن با هم دست میدن و میخندن و واسه هم آرزوی موفقیت میکنن. حالا میخوان سر به تن همدیگه نباشه ها!
بعد کاپیتانای دو تیم میرن کنار داور و خوش و بش میکنن و هر کاپیتانی به اون یکی نمادی از تیم خودشو میده و سکه میندازن و تکلیف چپ و راست زمین رو معلوم میکنن. بعدش هم که داورا با هم دست میدن و
.
.
تا برنامه ی بعدی خدانگهدار!
دیگه بقیشو دوست ندارم. در همین لحظه س که من از پای تلویزیون بلند میشم و یا میرم ادامه ی لاست رو میبینم یا کتاب میخونم یا حالا هرچی!
مهم اینه که از پای تلویزیون بلند میشم. آخه بقیه ش بهیچ وجه جذاب نیست!!
این روزها همه فوتبال نگاه میکنند. شما چطور؟
جهت عقب نماندن از تب جام، فعلا طرفداران آلمان هستم اگه خدا قبول کنه!