اگه انتخاب کردنی بود، باز هم مال ِ خودتو برمیداشتی؟
من باز هم همینی رو برمیداشتم که الان دارم.
به حرمت ِ برق ِ اون دو تا چشم ِ قهوه ای، که رنگشون با چشمام مو نمیزنه! حتی هاله ی تیره ی دورش ...
دو دسته گل
هر کدام ۲۱ شاخه
دو دسته باشد! دومین سالگرد است!
اول و آخر نوشت: خدا را شکر ...
یکی نیست به این آقایون محترم بگه:
آقایون محترم! وقتی میخواید سوار تاکسی بشید، از قبلش کرایه تون رو حاضر کنید. یا دستتون بگیرید یا توی جیب پیرهنتون بزارید. تا توی تاکسی برای درآوردن کرایه از جیب شلوارتون، مجبور نشید هی کج و کوله بشید و تمام جد و آباء ِ مسافر کناری رو جلوی چشمش بیارید!
با زبان ِ سرخ و سر ِ سبز و باد یک جمله بسازید!
25 سال پیش بود. بدون سلام و حتی اجازه، بدنیا اومدم
با بیست و پنج سال تاخیر، سلام دنیا!
+ روز اول می سال هزار و نهصد هشتاد و شش میلادی، روز جهانی کار و کارگر، مصادف با یازدهم اردیبهشت هزار و سیصد و شصت و پنج هجری شمسی، روزیه که من اومدم!
حس خوبی دارم از اینکه توی یه روز بزرگ بدنیا اومدم. به امید روزی که بگم " حس خوبی دارم از اینکه آدم بزرگی هستم که توی یه روز بزرگ بدنیا اومدم"
بدون شک میرسه اون روز!
میگن مشکلات هر آدمی برابر قد و اندازه و ظرفیت اون آدمه
نه بابا!
انگار همچین آدم کوچیکی هم نیستم!
آسمون هم که ابری باشه
خودم یه خورشید می کشم
خورشیدمو دست می گیرم
درست بالای سرم
نور و گرماش میریزه روی تنم
دوباره جون می گیرم
زندگیمو می سازم!
+ اینجا چراغی روشن است. اینجا هنوز چراغی روشن است. تا تو هستی چراغ اینجا روشن است. حتی اگر نقاشی باشد. درست بالای سرم!
