602
بهار زودتر بیا که دل درون سینه بال میزند
در آرزوی آن نسیم صبحدم
که هر زمان نسیم عشق میبرد خانه خانه کو به کو
بهار زودتر بیا
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۹/۱۲/۲۹ ساعت 11:38 توسط تــیــنــا
|
600
مهم نیست آینده چقدر سخت باشه
باید با لبخند و اطمینان باهاش مواجه شد
این رمز موفقیته!
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۹/۱۲/۲۵ ساعت 1:39 توسط تــیــنــا
|
599
به آدمی که با وجود گلودرد هوس بستنی میکنه و به جون داداشش میفته تا براش بستنی بخره و نیم ساعت بعد هم یه بستنی عروسکی رو توی سه سوت میخوره، چی باید گفت؟!
همونو الان به من بگید لطفا!
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۹/۱۲/۲۲ ساعت 19:5 توسط تــیــنــا
|
598
گاهی فکر میکنم چقدر خوبه که خواهر ندارم، چون قطعا بخاطر اینکه بعضی از دوستای مجازیمو بیشتر دوس دارم، ازش خجالت میکشیدم!
خداوندا حافظ چند تا خواهر بی نظیری که اینجا دارم باش ...
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۸۹/۱۲/۱۴ ساعت 22:16 توسط تــیــنــا
|
597
دو تا بودن
دو تا پسر
هر دوشون نهایت 10 ساله
به فاصله ی چند قدم از هم میرفتن
اولی پالتو داشت و پوتین
دومی نداشت
اولی روی دوشش یه کیف کولی ِ مدرسه بود
دومی یه گونی روی دوشش بود و هر از گاهی روی سطلای زباله خم میشد و یه جعبه ی مقوایی بیرون میکشید و توی گونیش میزاشت
هوا سرد بود
هر چی به آخر کوچه نزدیک میشدن، قدم های اولی تندتر میشد
دومی همچنان با کرختی قدم برمیداشت و پاهاشو روی زمین میکشید
اولی شروع کرد به دویدن و انتهای کوچه زنگ یه خونه رو زد و در ثانیه ای دیگه توی کوچه نبود
دومی همچنان کِرت کِرت پاهاشو روی زمین میکشید و جلوی سطل های زباله توقف میکرد
فاصله ی اولی و دومی دیگه چند قدم نبود
زیاد شده بود و تا سالها بعد هم همچنان زیاد خواهد شد
اونقدر که همون تراژدی اسف بار فقر فرهنگی دومی رو بوجود بیاره
اونقدر زیاد که دیگه چند قدم نباشه. بلکه بشه همونی که تو دنیای بزرگترا بهش میگن "فاصله ی طبقاتی"
همون دنیایی که اون دو بچه امروز هیچی ازش نمیدونستن ...
دو تا پسر
هر دوشون نهایت 10 ساله
به فاصله ی چند قدم از هم میرفتن
اولی پالتو داشت و پوتین
دومی نداشت
اولی روی دوشش یه کیف کولی ِ مدرسه بود
دومی یه گونی روی دوشش بود و هر از گاهی روی سطلای زباله خم میشد و یه جعبه ی مقوایی بیرون میکشید و توی گونیش میزاشت
هوا سرد بود
هر چی به آخر کوچه نزدیک میشدن، قدم های اولی تندتر میشد
دومی همچنان با کرختی قدم برمیداشت و پاهاشو روی زمین میکشید
اولی شروع کرد به دویدن و انتهای کوچه زنگ یه خونه رو زد و در ثانیه ای دیگه توی کوچه نبود
دومی همچنان کِرت کِرت پاهاشو روی زمین میکشید و جلوی سطل های زباله توقف میکرد
فاصله ی اولی و دومی دیگه چند قدم نبود
زیاد شده بود و تا سالها بعد هم همچنان زیاد خواهد شد
اونقدر که همون تراژدی اسف بار فقر فرهنگی دومی رو بوجود بیاره
اونقدر زیاد که دیگه چند قدم نباشه. بلکه بشه همونی که تو دنیای بزرگترا بهش میگن "فاصله ی طبقاتی"
همون دنیایی که اون دو بچه امروز هیچی ازش نمیدونستن ...
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸۹/۱۲/۱۲ ساعت 22:6 توسط تــیــنــا
|
596
وقتی کسی باهات خوب نیست، یعنی تو رو یه تهدید میدونه
بزرگترین تهدیدی باش که توی تمام عمرش دیده!
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۸۹/۱۲/۱۰ ساعت 19:48 توسط تــیــنــا
|